«Συντεθεὶς σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἰδέες τοῦ Βάγνερ γιὰ τὸ μουσικὸν δρᾶμα εἶχαν ἀρχίσει νὰ κατακτοῦν ἔδαφος, ὁ "Βόρις Γκοντουνώφ" τοῦ Μουσσόργσκυ πολὺ λίγα ἴχνη φέρνει τῶν βαγνερείων καινοτομιῶν. Σποραδικῶς μόνον ἐμφανίζει μερικὰ Leit-Motiv, χωρὶς γενικώτερη σημασία, διότι ὁ συνθέτης ἀποφεύγει τὴν συμφωνικὴν ἐπεξεργασία, προτιμῶν νὰ ἐπιφυλάξη τὴν μουσικὴ ὑπεροχὴ στὸ τραγούδι.»
Στο κείμενό του για την παραγωγή του Μπορίς Γκοντουνόφ [Boris Godunov, 1874] του Μόδεστ Μουσόργκσκι [Modest Mussorgsky] από την Εθνική Λυρική Σκηνή [Greek National Opera] (περίοδος 1959–1960), ο συνθέτης Γεώργιος Σκλάβος αντιπαρέβαλε το έργο με το βαγκνερικό μουσικό δράμα. Διαπίστωσε ότι ο Ρώσος συνθέτης χρησιμοποίησε μόνο σποραδικά εξαγγελτικά μοτίβα και απέφυγε τη συμφωνική τους επεξεργασία, ώστε το δραματικό βάρος να στηρίζεται πρωτίστως στη φωνητική γραμμή. Η κρίση του Σκλάβου, που έγραφε κι ο ίδιος σε συγγενές μουσικοδραματικό πλαίσιο, αναδεικνύει τον ρόλο της ορχήστρας ως κριτήριο που διακρίνει το βαγκνερικό πρότυπο από τις όπερες που ευνοούν το τραγούδι.
Σκλάβος, Γ. (1959). Μ. Μουσσόργκσκυ: Βόρις Γκοντουνώφ. Στο Μπόρις Γκοντουνώφ [Πρόγραμμα παράστασης] (σσ. 7–9). Ἀθήνα: Ἐθνικὴ Λυρικὴ Σκηνή.